Kaybettiğim…
Bir şeyler oldu kaybettiğim.
Barışın simgesi
ve ıssız yük.
Buralarda değilsin
ve sen küçük.
Gözleri korkmuş öcün,
karnı deşik kaldırım ve göçük.
Yine gittin kederden.
El tutsun seni…
Ne için inliyorsun?
Söyle, ne için geceleri?
Ve bu kadar öpmek isterken seni,
bu delilik yakışmadı;
bu deli gömleği ve mani.
Yine de seninle uyumak isterdim,
cinnet.
Beni kollarına saran
minnet.
Bu başka,
beyin sarsıcı ciklet.
Yine de durdum yanında,
sen gidene kadar.
Kayıt Tarihi : 7.05.2026 03:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!