Kaybedince Anlarsın Şiiri - Barış Yeşiltaş

KAYBEDİNCE ANLARSIN

Kaybedince anlarsın, kıymet nedir sevmenin,
Bir ses kalır gecende, yankısıdır özlemin.
Gözlerin dalar gider, eski bir maziye,
Adını anamasan da, içindedir her hecenin.

Bir zamanlar güldüğün o sokaklar dar gelir,
Her köşe başı sanki seni bana hatırlatır.
Sensiz geçen günlerim, geceden de karanlık,
Kalbim sen diye çarpar, aklım seni unutmaz.

Gidişin bir yangındı, kül oldu umutlarım,
Ellerim boşlukta kaldı, tutamadım saçlarından sonbaharı.
Bir vedaya sığdırdın koskoca bir ömrümü,
Ben hala yaşıyorum, o son bakışın yarasıyla.

Kim bilir kiminlesin, hangi yalan gülüşte,
Ben hala seni ararım, her yüzün ardındayım.
Sana benzer her bakış, içimi parçalar da,
Yinede vaz geçemem, ben senin yarınlarındayım.

Kaybedince anlarsın, ne demekmiş bir yürek,
Her atışı bir sızı, her nefes bir eksik.
Ben seni yaşarken de, sensizliği tattım ya,
Şimdi yokluğun bile, varlığından daha derin.

Bir gün sen de düşersen, benim düştüğüm gibi,
Adımı fısıldarsın, gecenin en kuyusunda.
İşte o zaman anlarsın, neymiş sevmek dediğin,
Ama ben olmam artık, en çok da bu koyar sana.



YAZAR: BARIŞ YEŞİLTAŞ
TARİH:07.04.2026
SAAT: 12:45