Kaya Gibi Sevda Şiiri - Hüseyin Kara 1

Yüreğim taş değil sana bir kale
Ömrümü adadım kutlu bir hale
Sana yan bakana dünyayı dar et
Yeterki sen beni kalbine yar et

Dışım sert kayadır içimse bahar
Gülüşün gönlümde ebedi nehar
Seni sarmayan kol kırılsın yansın
Ruhum seninkine ezelden kansın

Fırtına kopsada sarsılmaz yerim
Seninle her yola eyvallah derim
Sermayem sevgindir başka nem kaldı
Bu koca dünyada yerim daraldı

Canımdan öteye koydum adını
Almadım dünyada başka tadını
Zalimler gelsede yolundan dönmem
Senin ateşinle ölsemde sönmem

Artık ne sesin gelir ne gölgen düşer
Yürekteki o yangın küle döner
Çekildim kıyıma fırtınan bitti
İçimdeki çocuk seninle gitti

Tutunacak dal kalmadı rüzgârın sert
Sırtımda bıraktığın o en dilsiz dert
Ruhumu ayırdı bu boş karadan
Yormuşum kendimi o aramadan

*Kördüğüm helal et kalsın masada
Bir düğüm çözüldü bu son tasada
Acım seninle değil bende mahsur
Vazgeçmek en sessiz en derin unsur

Hüseyin Kara ÇAYELİ

Nehar:Gündüz veya Gündüz vakti Arapça.