On iki gibi dengeli ol,
Üç ayak üstüne dört köşe.
Aşkı pek bilen bir deli ol,
Düz masada yan duran şişe...
Aşkın kaygan temeli vardır,
Direkler doğru çakılmalı.
Sağlam çık ki, emeli yardır,
Dönüp aşağı bakılmalı.
Kırılmayacak kadar saf kalp,
Çekinmeyecek göz gerekir.
Kendi bildiğin kendinle harp,
Kalan herkes ile hemfikir.
Çektiğin kadar çok gülmeli,
Düşündüğün kadar da boş ver.
Sade maşuğa üzülmeli,
Kuyuya inerek göğe er.
Allıgelin gibi saklansın,
Aşkı her zalim bulamasın.
Kayan çığ gibi ayaklansın,
Taşı toprağı toplamasın.
Nefes ciğerden taşar olur,
Yaşı yürekten akar durur.
Taş bağrına kavi oturur,
Sızı kemikten başa vurur.
Şair Zegan
Şair Zegan
Kayıt Tarihi : 25.08.2026 21:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
25.08.2026




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!