yalnızlığın halatı koparılınca
yuvarlanır kayalar boşanır sular
coşku içinde uçuşa doğru
doruğa erişir yalnızlık
kalabalıkla karşılaşınca
estetiklik katar o burukluğa
söker kara bulutları
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Teşekkürler... Harika bir şiir okudum.. Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta