Kavli Leyyin Şiirleri - Şair Kavli Leyyin

Bence münasip bir üslupla,
Şiir yazılmalıydı telde ki kargaya.

Yürüdüm de gittim,
Kavl-i leyyin bir sessizlikte.

Uçup gittiler kırklar dağının kuşları,
Bir ben kaldım geride uçurum kenarında.

Aykırı olduğumu biliyorum mevzuata,
Lacivert bir hüzün var koynumda.

Bu lüsyen takıntısı bu gece ayazı,
Ve şiir olsun diye harfler ile sevişmeler.

Belkide mim bükümlü bir duraksamaydı,
Adımlarının ayaklarına uyum sağlaması.

Mistik bir tad vardı oysa,
Raf raf dizildiğin kelimelerde.

Parizyen çorbaların ülkeye girişine istinaden,
Değil di hiçbir şey.nedensiz de olabiliyordu iç çekişmeler.

Olmaz şeyler istiyorum tanrıdan,
Pastel boyalar,tren istasyonları,bahar muştuları.

Ah Şeker Ahmet paşa ayvalar narlar tamamda,
Ya portakallar,o ipek gömlek altında ki emilesiler.

Pudra ya da pudra,
Biliyorum sen tanrının kitabından değilsin.