Kavgam Şiiri - Kasım Kobakçı

Sessiz uyuyor, uçsuz ovalar,
Kayıp bulutlar, engin semada,
Büyüyor umut, bizim sözlerde,
Ayazın dertli nefeslerinde,
Yirmili çağda, yorgun bedenler,
Silah tutuyor avuçlarında.
*
Gözümde çağlar, nehirler şimdi,
Koyu karanlık gecelerinde,
Tükenmez o sıcak şelaleler,
Ruhumuz coşar, kuru çöllerde.
*
Asırlar boyu, anılan o an,
Son dostta artık, bulunan o can,
Zaman silip atar, o izleri,
Poyraz estikçe, yeryüzü parlar.
*
Evren şefkat sunar, bize artık,
Geniş tarlaların ortasından,
Halkın sönmeyen cesaretidir,
Yarınların aydınlık sabahı,
Zahmet çekmenin, ebedi izi,
İşte kavgadan, geriye kalan.
*
Zorlu anlara, göğüs gererek,
Fakirlik sarsa, bütün vatanı,
Çarpar beyazın, o saflık hissi,
Parlar madenler, fırın içinde,
Kavgam, asırlar boyu söylenir.