Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Hep dayak yiyen mahzun olmayacak ya birgünde mahzunların sesi duyulacaktır. Çok anlamlı idi. Tebriklerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta