Karanlıkla yıkandığında sokaklar,
Temizlenir mi sanırsın zihninin kuytularındaki kaldırımlar?
Ay ışığının altında acımasız bir kurda, dönüşürken gündüzleri uyuyan acılar
Katran karası pençeleriyle bir köşeye sıkıştırıp içini paramparça etmez mi?
Ve acılar üzerime bir gök gürültüsü gibi çökerken aç bir kurt saldırısına uğramış gibi her yanım paramparça
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrik ederim şiirin güzel.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta