Korktu çocuk küçücük elleriyle gizledi yüzünü
Sessizce sızdı yaşlar ağlamaktan gözleri büyüdü
Uzattı ellerini değmedi gece ne kadar büyüktü
Umutlar saman alevi ne zaman yandı ve söndü
Düştü ateş yanı başına her yan aleve büründü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğine sağlık. Güzel duygular ve güzel bir şiir. Teşekkür ediyorum Zülfikar Yapar Kaleli.
Gazetelere yansıyan katilin hayasız pis gülüşü
Kucağında bir ten,bebek ölümün soğuk yüzü
Yazıklar olsun hepinize kinim daha da büyüdü
Yıkılsın düzeniniz zaten yalandı şimdi görüldü
harika
Atilan her kursun bir dünya yikti.....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta