Gündüzler ahmak,geceler serseri ve ayyaş
Ne güneş anlıyor halimi,nede yıldızlar
Kuytu gölgeler beni de peşi sıra götürüyor yokluğa
Varlığa kapanan gözlerim yokluğa sevgi duymakta
Ne varlık içinde varım,nede yokluk içinde yokum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta