125 nolu şiir.
Katarlar geçer
23.03.1983
Ben mi?
Her gün çökmekte, üzülmekteyim.
Tutamla saç dökülmekte,
Kavgan sevdam yüzünden,
Gelmedik kalmayan başımdan.
Gönlümde yılların izi.
Katarlar geçer önümden
İçinde askerler silahlı dizi, dizi.
Nereye diye sormayın
Kore“ye, Vietnam“a
Katletmeye kardeşlerimizi
Gayrı ellerim titrer, durmaz tetikte.
Kendimi öldürmek gelir içimden,
Ölenlerle birlikte.
Ölmesin diye insanlar.
Hey hat zaman gelip geçiyor.
Trenler gibi katar, katar.
Durulmaz isyankar yüreğim.
Beni de yakar
Metin Erk
Kayıt Tarihi : 15.08.2026 15:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!