KASVETİN AKŞAMI
Ruhumda mevcut bir huzursuluk
Zamanın ve mekanın elinde esaret
Nitekim kavuşamıyorum ıraktasın
Ey güzel günlerim neredesin kimden taraftasın
Arayışında yitip gidiyor benliğim
Varlığım kaldı elimde hiçliğim
Rotamı kaybettim gökler karanlık
Yıldızlarım söndü nerdesn aydınlık
Her gece kafesteyim
Dilim elim kollarım bağlı
Afyonumu verin bana cesaretim dağlandı
Ben yine güneşli günlerin peşindeyim
Kaybında soluksuz kaldım yine
Çaresizim yetmez bana hiçbir hece
Ben yine ufuklara hapsoldum
Kendi yüreğimde kavruldum
Aşılmaz denilen her yolu aşarım bilesn
Ama kendim ile savaşımda
Hep kaybeden taraftayım
Ben yine kendi efkarımda yok olan taraftayım
Hiç bitmesin isterken günlerin
Yitip giden her şeyin
Vuslatını özlüyorum
Ben yine yüreğimde cehennem taşıyorum
Kağıdımdan kalemimden hep uzaktayım
Bir hayal aleminin içinde afalladım
Boş bir hülya ile senelerime baktım
Her devirde yitip giden yaşlarım
Yaşamak inan çok zor
Ne gecesinde ne de sabahında
Uykularada hasretim yine duvarıma çentik attım
Nedeni bilsemde kendimi ile cephemi çözemiyorum
Ben artık yok oluyorum
CFÇ
Kayıt Tarihi : 18.08.2026 14:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!