Kast Şiiri - Kalender Yıldız

akşam olunca başlıyor hayat
kasttan çıkıp eve baba dönünce
sıyrılıp ütülü kariyerinden
unutup üç kuruşa sattığı gündüzü
insan olduğunu hatırlıyor şef

eski tüfek bir sağcı -olur mu olur-
sicili bozuk çapar militan
kanıyor kıydığı gençlik içinde
saçları dağılmış eylül esmeri
göğsünde üç mermi yasak bölgede

kollarında karaborsa şırınga
üç evlattan sonuncusu bir parkta
temrin etti hadiseyi garipler mezarlığı
ömrünü kefaret verdiği dünyada
hiç kimse kendisi kalamıyor asla

nereden zuhur etti bilinmez
kimde kaldığını unuttuğu
gençliğinden kopup geldi hatıra
kısa bir zağar zulasında üç pire
uygun adım marş değil
yat. sürün. sorut. sarı sıcakta