Kasım Ninnisi Şiiri - Ayşe Uçar

boynu eğri bir mumun
titrekliğinde uyanır karanlık
hassas bir duyumsamayı seçer vakitler
kaşı kırık bir sancının izleri
gezinir orta yerlerde

sıkıntıdan doğar hep yalnızlık

kaygılı duvarların
yılık duruşlarında canlanır gölgeler
ince pırıltıları bile siler camlardaki buğulu tasa
tavanda biriken düşüncelerin tortusunda uyur gece
ninni de ninni

k
e
ş

zamanlarda
rengi soluk bir çarşaf gibi eskitip ipe asar
yıllar bizi

hüznün Kasımında doğan çocukluğumu
hışırtılı yaprakların kızıl işlemeli
sessizliğinde

u y u t a r ak dizinde sallamasaydı
ninni de ninni

ölümlü bir dünyanın temelsiz asma katından
keşke toprağa sarkıtıp taramasaydı
saçlarımı annem

b e l k i d e

ılıman bir denizin gümüşi sularında güneşe karşı
kulaç atan bir damla olurdum

301202608:26