Kasım Kaplan Şiirleri - Şair Kasım Kaplan

Çevre temiz olmalı
Güzel koku salmalı
Bakınınca çevreye
İnsanlar zevk almalı.

Kabuklu yemiş yemek

Özgürlüğün bedeli, hürriyetin esası,
Her Türkün ülküsüdür, onun dalgalanması,
Bize çekilmez acı, ondan ayrı kalması,
Bayrak bana can verir, damarımda kan gibi
Yanarım sevdasıyla, ateşte büryan gibi

Toplu yaşamaya mahkûm insanlar,
Düğünde, bayramda birlikte olur.
Dar günde, zor günde destek olanlar,
Kendi zor gününde hep destek bulur.

İnsan anlatamaz her durumunu,

İmandandır temizlik
Demiş Peygamberimiz.
Hastalık yapar pislik
Olmalıyız tertemiz.

Yerlere çöp atmayın

Türk elleri alev almış yanarken,
Yanınıza varamadık gardaşım.
Sen bizleri Büyük Ağa sayarken,
Gardaş bile olamadık gardaşım.

Kızıl bulut çöktü Türk üzerine

Atatürk’te çocuktu
Oda çok küçücüktü
Mavi mavi gözleri
Elleri minicikti.

Çok küçükken yürüdü

Çeteler var bu işte,
Tuzakları kurarlar.
Okullara girişte,
Çocukları avlarlar.

Önce sizle tanışır,

Ben yardımı severim
Çokta yardım ederim.
Biri yardım isterse
Hemen koşar giderim.

Yardımlaşmak çok güzel

Bilge olanlar
Dikkatli dinler.
Hepsini anlar,
Dinlerse eğer.

Dinlemeyenler

İnsanı pişirir de yakmaz dert ile cefa
İnsan ömründen çalar arsız zevk ile sefa.
İnsanı insan eden çok özellik var ama
Üstün insan vasfıdır, dosta düşmana vefa.
Kasım KAPLAN