Güneş doğuyor yine, puslu bir kasım sabahına
Zaman akıp gidiyor pembe panjurlu penceremizden.
Günler artık daha kısa sevgilim.
Islak kaldırımlarda yankılanıyor adımları çocukların.
Belki de gözyaşlarımın sesi karışıyor yağmura.
Toprağa düşen son yaprağın hışırtısında,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta