05.12.1979 / İstanbul
Kalbimde yer eden sessiz fırtına seninle başlar.
Anlamını bilmediğim duygular, yalnızca sana dokunur.
Sana baktığım her an, dünya biraz durur, zaman anlamını yitirir.
Içimde büyüyen özlem, sessiz bir yanış gibi seni çağırır.
Mantığım ne derse desin, kalbim her daim sana aittir.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta