Vuslât yok bahârımda, aşkım sebebsiz menim.
Seni candan severim, rûhum edepsiz menim..
Yâr, efkâr-ı çehreme neden dönüp de bakmaz?
Bu sebeble di-dârım bugün hep sessiz menim.
Gedâdır vur bin başım, gül uğruna ey felek!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta