İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
''farkında olmadan kurduğum bir tümcenin yalancısıyım
beceremedim eve migren yerine kendimi götürmeyi
kiminle değiştirsem öykümü eskil bir kahkaha
tahmin edemeyeceğiniz benzersiz bir sırrım daha var:
tanıdık bile değil kartvizitimden gülümseyen fotoğraf''
Ah şairlerin yüreği onların yüreği neden bu kadar yarlıdır bilir misiniz ve neden bu kadar güçlü?Siz acıyı iliklerine kadar yaşayanı güçsüz kahkahalar atanı keyfi çakır olanı güçlü sanmayın.Yanılırsınız.Acıdır yüreği güçlendiren bir yanardağla kucak kucağa yatacak kadar masumlaştıran...Tuhaf şey sahi böyle olmak.Keşke tanıdık olabilse insan resmine kendine.Kolay değil dosdoğru olmanın mücadelesi bu kadar deliyken yürek.Hocam ben size ne diyeyim saygıyla eğilmekten başka o eşsiz yüreğinizin güzel resminizin önünde...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta