karşıyaka’da bir serçeyi okşar gibi akşamı getirdiler
ufukta yorgundu gemiler benildeyip gittiler
gözlerimizde bütün bir karşıyaka
denizin rengine özermiş mehtap ağırlığında
yıldızlar bir serçe gibi bir bir denizden ürküyordular
karşıyaka’da denize fısıldar gibi ezanı okudular
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta