Karşımda bir güzellik durur...
Güzelliğiyle bana kendimi unutturan bir güzellik...
Gözlerinde hayatın acısına inat mutluluk saçan bir güzellik...
Tebessümlerinde huzur verici bir ışıltı saklı güzellik...
Benim gördüklerimi kendinde görmüyor belki,
bilmiyor belki bu kadar güzelliklere sahip olduğunu...
Her kuracağım cümlelerin sonuna güzellik eklemeden duramıyorum...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta