Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
biz hep karşıda ki adam gibi oluyoruz... yaşamın diğer bir kıyısında patlarken çocukların oyunları, kırmızıya bulanırken evren...ve ölümler kitapların arasında sıkışıp kalırken... Biz karşıdaki adam oluyoruz içimizdeki ölümlere toprak atarken...
çok mu dışındayız çemberin... ve gerçekten şanslı mıyız rüzgarlarımız var diye...bilmem...
muhteşemdi şiir.
sonsuz kutluyorum...
Saygı ve selamlarımla...
Okurken düşündüren,anlam derinliği olan,okunması son derece keyifli güzel bir şiir.Güzel şiirinizi ve değerli şahsınızı yürekten kutluyor,selam ve saygılarımı iletiyorum..
Bizler de karşıdaki adama göre 'karşıdaki adam/karşıdaki insan' değil miyiz...
Anlamlı bir çalışmaydı...
Kaleminize sağlık sayın Refik Yeşil...
Tebrikler.....
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta