ne kadarına alışıksın kuşları seyrederken ölümü düşünmeye,
hiç uğruna yaşanılmamış
başka bir baharın içindeki o derin sessizlikte kıvrılan
yalnızlık kadar sancılı ağrılarla uyanmak varken sabahları...
anlamlara yüklenmesi beklenenler çoktan kendilerine bile küsmüş,
hiç yalvarmadan kaç kere uçurumlardan düştünüz ki
düşerken yalvarmayı seçtiniz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
