Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Evet.
Bilmek zorunda değiliz hiç bir şeyi
Ve hiç bir şey bilmek zorunda değil bizi.
Biz koca dünya tekerinde birer çomaktan öte
Kendi tekerimize takılı çakıl taşıyız belki.
karmaşa burdan başlıyor aslında....
Evet.
Birazdan kalkacak bendeki tren
Çuf çuf etmeyecek bu kez o tren modern
Uzun uzun tünellerden geçecek
Her birinin sonunda ışığı farklı görecek
O ışıkların birinde aydınlık
Bizi ya bir başka diyara götürecek
Ya da bu görmeyen gözü kör edecek
ve karanlığa giden yolda burada sona eriyor...tebrikler...işte asıl karmaşada karanlıkta başlıyor...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta