9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Toparlamak, ne garip bir his arkadaş,
Bu keşmekeşe, bir düzen getirmek ne garip,
Hele, aklın fikrin başka yerlerdeyse,
Geleceğinde, kocaman bir belirsizlik varsa.
Her şey, üst üste yığılıp kalacak ama,
Nihayetinde, iki katı dağınık,
İki katı anlamsız, yorucu.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta