Kimin ormanı bu, sanırım bilirim
Evi köyde onun, görsem sevinirim
O benim burada durduğumu bilmeyecek
Karlar altındaki ormanını görmeyecek.
Küçük atım belli ki şaşkın
Bir çiftlik evi bile olmayan yerde
Ormanlarla donmuş gölün berisinde
Durmak, yılın bu en karanlık gecesinde.
Koşumlarını şöylece bir silkti
Bir yanlışlık var mı diye sanki
Diğer sesler ise yalnızca esen rüzgarın
Gökten inen ince ince karın.
Orman güzel, karanlık ve derin
Fakat sözüm var tutulacak ötelerin
Gidilecek yollar var nice, uyumadan önce
Gidilecek yollar var nice, uyumadan önce.
Kayıt Tarihi : 4.6.2015 16:56:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Robert Frost](https://www.antoloji.com/i/siir/2015/06/04/karli-gecede-ormanda-durmak.jpg)
O rman yolu karlıdır göl buz tutmuş geçilmez
N e kadar da karanlık ilerisi seçilmez
U zaklarda bekleyen yâre paha biçilmez
R üzgârın uğultusu kanımı donduruyor
Onur BİLGE
TÜM YORUMLAR (2)