İnsanlar vardır,
Sığ sularını bulandıran;
Derin görünsün diye.
O an,
Usa vurup;
Kurtarmıştır kendince.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Ani bir,
Farkındasızlık başlar,
Ruh yırtılır;
Aklın düşlerinde...
işte hep bu farkındasızlıklar değilmidir ki..sığ suları bulanıklaştıran..ne olduğumuzu kim olduğumuzu nereye gittiğimizi farkedemeyen farkındasızlıklar..insanın gözünü kamaştıran keşmekeşlikler,yavanlıklar/yavandalıklar..ve yırtılan ruhlar/yırtınan ruhları görmeyen körlükler..ütopik düşler...kısacık gibi görünen bu güzel şiir de ne çok şey anlattı bana..tşk.ler..
çok güzeldi... özellikle 'sığ suların bulanması' kısmına bayıldım, kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta