Karıncadan dinledim öyküsünü;
Alnım secdeye varırken
Karıncanın yolu dikenden
Beş vakit gökyüzünü öptüğünden
Utandım ibadetimden
Gözümü ilikledim gördüğümden
Karınca seslendi, açtım gözümü tezelden
Bana bahsetti bizden
Şükretmediğimizden
Taşıyamadığı yükünden
Ama yine de şükrettiğinden
Gülümsedi karınca içten
Dua ettim derinden
Yaşıyormuşuz ezberden
Aldım karıncayı yerden
Teşekkür ettim bana öğrettiğinden
Yaşam, dua etmektir inceden
Bir karıncadan dinledim öyküsünü
Kıymetlidir vefalının sözü
Bir karınca bile öğretir sana hayatın özünü…
Kayıt Tarihi : 5.2.2026 10:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!