Yere dökülen kırıklar yüzünden evi karıncalar basıyor diye nasıl telaş yapardın...
"Kimsenin evinde yok karınca,
benden çıkıyor," derdin.
Ben gülüp takılınca bu titiz haline,
"Ucunu bir bırakırsam, bir daha toplayamam," derdin.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta