Karın unuttuğu izler Şiiri - Ahmet Hani

Karın Unuttuğu İzler
Pencereler kapalı,
valizimi kapattım.
Yarım kalmış şiirlerin defteri
rafın üzerinde kaldı.

Soğuk bir rüzgâr
pencerelerin aralığından
odaya süzülüyor.

Şehrin ışıkları
birer birer
arkamda sönüyor
ben
yolun beyaz sessizliğinde
hiçbir zaman
varamadığım
yerleri düşünüyorum.

Bu şehirde benden
soluk bir hatıradan başka
bir şey kalmayacak.

Valizim hafif;
birkaç parça özlemden başka
yanıma
hiçbir şey almıyorum.

Gidiyorum,
geride bir iz bırakmadan,
yalnızca ayak izleri
kar
şafağa kadar
hepsini unutacak.