Kar yağdığında ve sen gittiğinde sessizliğe bürünmüştü bu şehir
Cam kenarındaki yolcuyum evimin penceresinde
Tarçınlı sahlep yudumluyorum
Bozacılar bile bozamıyor karın sessizliğini
Titremeye başladı sokak lambasının cılız ışıkları
Zihnimin tren yolculuğunda kar manzaraları
Bir köşe başında çarpışmamız
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta