Yıkılmış binalar içre, yoldaş yüzü bulamadım,
Dört yana bakındım hep, kimse derdime derman olmaz,
Ruhumu saran bu keder, her an beni zehirliyor,
Kardeşim dediğim sırdaş, uzağa gitti dönmüyor.
*
Kimsesiz caddelerde, sessizlik bağırıyor şimdi,
Çatılarda kargalar, acı türküler söylüyorlar,
Parklar ve ormanlar, harap yetim kaldı fidanımız,
Dostumu arıyorum, boş tepelerde kaybolurken.
Kayıt Tarihi : 23.2.2026 23:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!