Kopardın bağını kardeşten candan,
Akraba kardeşi sildin yuvandan,
Yoktur bir bağı dinle imandan,
Menfaat uğruna dünyayı yaktın..!
Canında canı neden hor gördün,
Gönül bahçene duvarlar ördün,
Hiç pes etmeyip inadı sürdün,
Kalbini nefretle bağlayıp kaldın..!
Giden gidecek dönemez geri,
Gel de temizle kalbinde kiri,
Hasret saracak kaldığın yeri,
Gönülden gönüle ateşi yaktın..!
Geceler vicdanın sessizce sızlar,
Yüreğin sönmeyen bir korla yanar,
Pişman olduysan ne işe yarar,
Gururun uğruna gönüller yaktın..!
Bir ömür kaçtın hep köşe bucak,
Canında cana açmadın kucak,
Gönüller kıran pişman olacak,
İnadın uğruna canları yaktın..!
Akraba bağını kökünden kestin,
Bir rüzgar olup hepsine estin,
Menfaat uğruna çevrene küstün,
Geç gelen pişmanlık ne işe yarar..!
Kayıt Tarihi : 10.06.2026 00:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!