Kardelen Şiiri - Mevlüt Bektaş

Sokaklarım, Arnavut kaldırımı.
Gecenin siyahında, çıngırak sesleri geliyor uzaktan.
Soğukta, ceplerimde bir ben yanmakta.
Dumanında efkâr bulutları, uyumakta.
Havada bir acem türküsü, uzak diyarlardan.
Senin sevdiğin şarkılar çalıyor radyoda.
Sokakta kar kokusu.
Toprak can çekişiyor.
Sensizlikten içim ürperiyor.
Deniz hırçın, dalgalar duvarları örseliyor.
Göç ediyor yalnızlar şehrine, yıldızlı rüyalar.
Sabaha daha vakit var.
Kar altında gözlerinin, hayali üşümüş.
Gecenin sarhoşluğunda, dünden kalma yarınlar.
Yürüyorum, sonlar bitmiyor.
Kapı duvar sokaklar.
Aşka ya çeyrek var ya da geçti zamanlar.
Unuttum dünya işlerini.
Kayboldum gülüşünde.
Seni sevmek için, bende her zamanki bahaneler.
Kirpiklerinde bir ben uyumakta.
Bir kardelen uyanık, karanlık bir gecede.
Sen gibi, dik başlı mağrur.
Buğulu beyazı en güzelinden.
Sisli düşlerin, ışıklı süsü.
Sımsıkı sarıldım buzlu, soğuk ellerine.
Çiçeklerinde bir kış kuytusu.
İçimde bir kardelen uykusu.
Zorlu kışlara uyanan…