Karda ölüm Şiiri - Dağlar Özügüç

Bu hayatı hiç anlayamıyorum
Esti gürledi
Tüm güzellikleri mühürledi
Hiçbir şey olmamış gibi akşamı da bitirdi
Şimdi de yeni sabahı getiriyor
Tabiatın sesleri birbirine karıştı
Kuşlar yine ötüyor
Sokaklar kalabalıklaştı
Çocuklar tek kale maç yapıyor
Hayat devam ediyor
Oysa benim canımın yarısı gitmiş
Hiç kimse ağlamıyor
Canım çok kötü yanıyor
Ama insanlar eğleniyor
Sevmenin doğasında yalnızlık varmış
Yalnızlık karda ölüm gibi
Hayattan zevk alırken
Veda etmek varmış