KARBON AYAK İZİ İKLİM YASASI
Kara dumanlar yükselirken göğe,
Yeryüzü inler, feryat figan eder.
Sözde yeşile, umuda bir köprü,
Karbon ayak izi, zehirli bir nehir.
Meclisten geçti, yasalar güya,
Doğayı korur, insanı sayar.
Lakin bu kanun, bir tuzak sanki,
Gelecek nesiller, nasıl yaşar?
Topraklarımız, sularımız kirli,
Havada asılı, zehirli bir sis.
Yasa dediler, susturdular bizi,
Doğanın feryadı, duyulmaz sessiz.
Ey insanlık, uyan artık gafletten,
Doğayı katletme, geleceği çalma.
Bu yasa değil, bir kara leke,
Yeşile hasret, bir veda sanki.
Beton yığınları, göğe yükselirken,
Yeşile hasret, birer mezar sanki.
Kuşların kanadı, kırık ve yorgun,
Ağaçlar suskun, toprak kan ağlar.
Ey insanlık, duy artık bu feryadı,
Doğanın çığlığı, yankılanır durur.
Bu yasa değil, bir kıyım sanki,
Gelecek nesiller, nasıl yaşar?
Umut yeşersin, yeniden bu yurtta,
Doğayla barışık, bir yaşam kuralım.
Karbon ayak izi, silinsin artık,
Yeşile hasret, kalmasın hiçbir can.
YAZAR: BARIŞ YEŞİLTAŞ
TARİH: 31.07.2025
SAAT: 07:30
Kayıt Tarihi : 31.7.2025 09:14:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!