Doğadır, yaşamdır tatlı bir düştür.
Hayal dünyasında sefa sürüştür.
Börtü böcek, elvan çiçek deriştir,
Hem kıştır, hem yazdır türkülerimiz.
Yayla yayla, köy köy sıladan taşan,
Bir çift söz olur ki kor gibi yakan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta