İnsanın
Karar vermekten
Çekineceği
Tek an,
Duygusallığının
En doruk
Noktasındaki
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




bir öğüt sözünü andırıyor özay sağam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta