Karapus oturmuşum yokluğunun üstüne
Sensizliğin moruna siyah benekler konduruyorum
Sonbahar döndü dolaştı yine geldi
Yapraklar sararıyor ve heyecanlar soluyor işte
Yarınları bugünden eskitiyoruz biliyorsun sen de
Kayıyor ellerimizden, biz oluşumuz
Bugün dünden daha çok değil mi ayrı kalışımız?
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta