Karanlıkta kaldım..
Sokaklara alışırdım da, ben gönlünün karanlığında kaldım.
Nasıl bir acıdır, bin defa ölüp, bin cefa doğuyorum.
Ne nasihatler, Ne teselliler duyuyorum fakat
Bana iyi gelen her şeyi yiyip yutuyorum, yine de gözlerimi sana yumuyorum.
Karanlıkta kaldım..
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta