Hayata erken uyanamayan, ama en erken ölenlerdeniz biz.
Bize umarsızca kıyanlar var.
Gök delinip seller aktığında bile,
bize bir damla suyu esirgeyenler var.
Kimse beni, topuklarımı bile ıslatamayan fikirlere secde ettiremez.
Ben ki kuytu köşelerde unutulan karanlıklar şairiyim.
Her gece, hayaller görünmez ellerle boğar beni.
Damla damla aksa da zift gibi karanlıktan rahmet,
Sana ellerimle teslim etmiştim kalbimi, ey cellat.
Kayıt Tarihi : 24.9.2025 19:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!