Karanlıklar Şiiri - Her Dem

Cama yasladım başımı.
Bilmediğim bir rotada meşhule doğru gidiyorum.
Upuzun yollar ve de ıssız.
Ağaçlar tek tük, ince, cılız ve soluk.
Rüzgar esiyor yavaş yavaş.
Usul usul tenimde hissesiyorum rüzgarın nefesini.
Otlar ahenkle dans ediyor sanki.
Bir sağa bir sola salınıyorlar.

Güneş veda ediyor sessizce,
Akşamın kızıllığı çöktü gökyüzüne.
İnce bir çizgi ufuk, sanki hiç bitmeyecek bir sonsuzluk gibi.
İpince upuzun boyluboyunca uzanıyor sanki.
Akşamın gelişinin habercisi karanlıklar,
Kimi için vedalaşmaların ayrılışların vakti sanki.
Kimi için de sıkı sıkı sarılıp kavuşmanın.