Karanlık Türkiye Şiiri - Köşektaş Türküleri

Ar damarı çatlak, yüzler kızarmaz,
Kanayan yarayı, kimseler sarmaz,
Bu devran yalancı, menzile varmaz,
Namusun yerini, riyalar almış,
Koca bir memleket, çamura dalmış.

Ekranın ardında, büyüyen soysuz,
Hem ahlaktan yoksun, hem de onursuz,
Okula saldırır, kalbi şuursuz,
Kan emici sülük, sarmış her yanı,
Zehirle boğdular, bu tatlı canı.

Adalet mülkünde, baykuşlar öter,
Halkın feryatları, bacada tüter,
Her gelen günümüz, dünden de beter,
Soytarı elinde, oyuncak düzen,
Kahrolsun masumu, garibi ezen!

Cahilin sözüyle, meclis kurulmaz,
Bulanık sularda, yürek durulmaz,
Özgür yüreklere, zincir vurulmaz
Satılmış vicdanlar, talan ediyor,
Ülkenin harcını, yalan ediyor.

Kadına çocuğa, uzanır eller,
Küfürden irinden, beslenir diller,
Kurudu bahçede, o gonca güller,
Zulmün saltanatı, devrilir elbet,
Hainin ocağı, kavrulur elbet!

Helali harama, katan katana,
Üç kuruş uğruna, dostu satana,
Yazıklar olsun, kula tapana,
Ar namus şişesi, taşa vurulmuş,
Memleket üstüne, kabus kurulmuş.

Köşektaş der ki, kopsun kıyamet,
Kalmadı kimsede, zerre merhamet,
Sağır yüreklere, kalsın bu lanet,
Bu bozuk devrana, isyanım vardır,
Uyuyan millete, intizarım vardır!