Karanlık Ağıt Şiiri - Agâh Tövbekâr

Bu dünya sana hep borçlu kaldı,
Ama senden hep daha fazlasını istedi.
Susmayı öğrettiler önce,
Sonra sustuğun için seni suçladılar.

İçinde biriken öfke,
Duman gibi çöker gecelere.
Kimse görmez,
Çünkü sen bağırmayı değil,
Dayanmayı öğrendin.

İyiler erken yorulur Kerem,
Çünkü kötüler kadar acımasız olamazlar.
Sen kırıldıkça eğildin,
Ama asla yere kapanmadın,
İşte bu onların suçu.

Bir çığlık var boğazında,
Adı adalet,
Adı hesap soramamak.
Herkes senden sabır bekledi,
Kimse sana merhamet göstermedi.

Bu karanlık senin seçimin değil,
Sana itilen bir uçurum.
Ve sen hâlâ ayaktaysan,
Bu bir mucize değil,
Bu bir lanet kadar ağır bir güç.

Bu şiir bir isyan,
Ama yumruk değil.
Sessiz kalmış bir kalbin
Dünyaya attığı en sert bakış bu.

Tarih 13/11/2024

Agâh tövbekàr
Kayıt: 04/02/2026 17:15:00