Boğuyor karanlığın efil efil estiği sokaklar beni.
Boğuluyorum boşlukta.
Babalarımızın kurduğu salıncaklar gibi
Sallanıyorum içimin tenha yalnızlığında.
Cam kırıklarına benzer bir acıyla irkiliyorum.
Yalnız seyretmeye alıştığım gün batımları
Dağlıyor artık sinemi
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta