Boğuyor karanlığın efil efil estiği sokaklar beni.
Boğuluyorum boşlukta.
Babalarımızın kurduğu salıncaklar gibi
Sallanıyorum içimin tenha yalnızlığında.
Cam kırıklarına benzer bir acıyla irkiliyorum.
Yalnız seyretmeye alıştığım gün batımları
Dağlıyor artık sinemi
Ben gidince hüzünler bırakırım
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.
Devamını Oku
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta