Gecenin gönüllü nöbetçisiydim
Demirden kapıların altından süzülürken soğuklar
Perdeler parmaklıklara kardeş oluyorlardı
Odunlarım direnirken hiddetine ufacık bir kibritin
Üstelik çayım bile yorulmuşken beklemekten
Aynalar cüzzamlı hastalar silüetine bürünüyordu
Köpeklerin çakallarla atışmasını duyarken
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Her daim çayımız ve sigaramız vardır olmadı ömrümüzden koyarız önünüze Kemal hocam . :) Kıymetli düşüncelerin için teşekkürlerimi sunuyorum.
Derinliğinde çok şey ifade eden düşündüren bir şiir olmuş
Hala paylaşılacak bir sigaranın olması güzel
Her ne kadar bir soluğu paylaşmaya sevgimiz kalmasa da
Huzur ve sağlık dilerim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta