Ben karanlıkta oturmayı severim
Köşeme çekilir de
Başımı alırım ellerime
Karanlıkta gözyaşlarım görülmez
Silen bulunmaz
Burnunu çekerim,
Hıçkırıklarım duyulmaz
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Ozleminizin birgün bitmesi dileğiyle sırtınızı ve sizi kutluyorum.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta