“Kendime ördüğüm kozanın içinden, kanatlarında sevgi taşıyan bir kelebek çıkmayacaktı hiçbir zaman… Çıkmadı… Derdim evrim geçirip, dünyanın en harika varlıklarından biri olmak olmadı hiç… Bu kadarına cüret etmek benim haddim değildi.”
Bir adam peydah oldu gecenin koynuna,
Bir fahişe kesti göbek bağını,
Öpüşü yaktı ciğerlerini,
Terledi elleri,
Ağlamadı...
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta