güzel kılan benliği diye insanı;
kıvrımlarına ölmüyor değilim.
duyamıyorum diye kalp atışımı teninde;
ruhuma huzuru veren sen değil misin?
sırt üstü düştüğüm yatağımda koyverdiğim kahkaham,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta